Vastlopen op je werk? Je bent niet de enige die het overzicht kwijt is

Soms is de vraag niet “wat wil ik worden”, maar “hoe vind ik mijn weg terug als alles door elkaar loopt”. Dat gevoel komt vaker voor dan je denkt, zeker bij mensen die met ADHD en/of autisme door het leven gaan. In deze blog een kijkje in hoe zo’n traject er in de praktijk uitziet.

“Ik wist niet meer welke stap ik moest zetten”

Ze werkt als bediende. Een job die ze al een tijdje doet, maar die stilaan niet meer past. Niet omdat het werk zelf zo slecht is, maar omdat ze voelt dat het niet is wat ze op lange termijn wil blijven doen. Het probleem is: ze weet niet wat dan wél.

Herkenbaar? Voor veel mensen met ADHD en/of autisme is die vraag verre van simpel. Niet omdat ze niet nadenken over hun toekomst, integendeel. Vaak denken ze er té veel over na. Elke optie brengt nieuwe twijfels met zich mee. Welke opleiding is haalbaar? Welk werk past bij hoe mijn hoofd werkt? Krijg ik daarna wel kansen op de arbeidsmarkt? En de zwaarste vraag van allemaal: wat als ik de verkeerde keuze maak, en opnieuw vastloop?

Deze vragen zorgt voor iets heel herkenbaars: verlamming. Niet omdat je niet wil bewegen, maar omdat er te veel richtingen tegelijk lijken te bestaan. En hoe langer je stilstaat, hoe groter het gevoel wordt dat je vastzit.

Waarom “gewoon een knoop doorhakken” niet werkt

Het klinkt logisch: kies iets en ga ervoor. Maar voor wie angst heeft om spijt te krijgen van een verkeerde keuze, is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Vooral als je al eerder het gevoel had vast te lopen. Dan wil je die fout niet nog eens maken en juist de wens om het deze keer “goed” te doen, houdt je gevangen in twijfel.

Wat wél werkt, is niet meteen naar dé oplossing springen, maar eerst opnieuw zicht krijgen op jezelf: waar liggen je interesses, je sterke kanten, je grenzen? Wat heb je nodig om vol te houden in een job, in plaats van er na een paar maanden weer in vast te lopen? Pas van daaruit wordt een opleiding of ander werk een keuze in plaats van een gok.

Samen op zoek, stap voor stap

Dat is precies waar begeleiding het verschil maakt. Niet door meteen een antwoord te geven, maar door structuur te brengen in de chaos van mogelijkheden. Interesses in kaart brengen. Talenten benoemen die je zelf misschien vanzelfsprekend vindt. Kijken welk soort werkomgeving energie geeft in plaats van uitput. En van daaruit stap voor stap toewerken naar een richting die klopt, met ruimte om twijfels hardop te mogen uitspreken, zonder dat je meteen iets moet beslissen.

Na het eerste gesprek klonk het zo:

“Bij jou voel ik me op mijn gemak. Het is alsof je weet wat ik doormaak.”

Dat gevoel van gehoord worden, is vaak al de eerste stap uit de verlamming. Niet omdat het probleem meteen is opgelost, maar omdat je niet langer alleen tegenover die vragen staat.

Loop je zelf vast op het vlak van werk of studiekeuze, en heb je het gevoel dat de opties je eerder verlammen dan vooruit helpen? Neem gerust contact op. Samen bekijken we, in jouw tempo, waar jouw pad wél kan liggen.